Iñigo Salaberria (HEIZE): “Ez gaude inoren kontra, baizik denon mesedetan”

HEIZE une honetan erronka baten aurrean dago: Eskola Publikoaren ahalduntze prozesuan laguntzea.

Ikastetxeetako eguneroko bizitzak ez du laguntzen hausnarketa pausatua epe ertainari begira egiten. Xede horrekin Euskal Eskola Publikoa Gaur, Bihar HEIZEko proiektu estrategiko bat da eta berak badu berariazko lan dinamika.

(Euskal Eskola Publikoaz Harro). Talde anitza dago topagune horretan, ikuspegi ezberdin askotakoak, baina hainbat helburutan bat egiten dugu eta Eskola Publikoren babesa da… Badakigu zein den gure egungo egoera. Egun batetik bestera egoerak ez dira aldatuko, baina hobekuntza bat bilatu nahi baldin badugu zeozer egin beharko dugu.

(Hezkuntza Sailarekin) badago sintonia bat helburuetan eta ditugun erronketan, egoeraren irakurketan ere bai. Horrek kokatzen gaitu agente aktibo moduan hobekuntza prozesuan.

Kode etiko baten lanketan ari gara. Izan ere, kode etiko horrek behar du partaidetza, prozesu sakon bat guztiek bertan beraien ikastetxea ikusi ahal dezaten… Justizia sozialaren mesedetan lanean ari den orok baduela gure elkartean lekua.

Sigue leyendo

Berta Martínez: “Berrikuntza pedagogikoan eta teknologian geldoegi ari gara”

Batzuk ezagupenak transmititzearen aldekoak dira eta beste batzuk, ordez, konpetentziak jorratzearenak. Nire ustez ez dira kontran jarri behar bi kontzeptuak. Ezagupenak beharrezkoak dira konpetenteak izateko.

Esaten da arloak ebaluatu behar direla, zenbakiekin, baina konpetentziak ere bai. Hori ez da bidea. Honetan busti behar gara. Benetan bultzatu nahi baditugu konpetentziak, hauek ebaluatu behar dira, dituzten dimentsioak eta garapen mailak kontuan izaten.

Nahi badugu umeak eta gazteak beraien erabaki argudiatuak hartzea pentsamendu kritiko, pentsamendu analitiko, metakognizioa … hori guztia landu beharko da etengabe. 

Heziberrin artaziak hartu behar izan ziren baina ebaketa egin beharrean gehiketa egin zen aurreko curriculuma baino dentsoago bihurtuz… Halere, Heziberrik ekarritako aldaketariko positibo bat zeharkako konpetentziak nabarmentzea izan da. Gero nola gauzatzen dugun beste kontu bat da. 

Berritzeguneak berrikuntzaren lidergoa eduki behar du… aholkatzearena eta formazioa ematearena egiten da, baina berriztatzearena ez dakit lortzen den. Prestakuntzari dagokionez,  “investigación-acción-reflexión” eredua erabili behar dela uste dut.

Sigue leyendo

Ana Eizagirre eta Xabier Mendizabal: “Proposatzen dugu indar metaketaren bitartez kohesioa eta justizia sozialerako euskal hezkuntza sistema eraikitzea”

XABIER MENDIZABAL

“Gure asmoa ez da izan adituez osaturiko hezkuntzaren behatoki tekniko bat sortzea. Ekimena irekiagoa da Hau prozesu sozial eraldatzaile bat abian ezartzea da, dokumentu tekniko eta koherenteak egitetik haratago dagoena. Hezkuntza sistema iraunkor bat eraikitzeko ezin da eztabaida plano politikoan edo teknikoan bakarrik kokatu… Bestalde, erakundeetan ardurak dituztenak ere ez dira eztabaidan parte hartu beharko luketen bakarrak. Hiritarrei parte hartzeko aukera ere eman behar zaie… herrian dagoen jakinduria guztia jarri behar da horrelako prozesu bat elikatzeko eta  bideratzeko.

Galdera da hiritarrok eta bereziki klase sozial ertainek zein eskola publikoa nahi dugun jakitea. Planteamendu hau interes pertsonaletatik haratago doan gaia da eta denon artean abordatu behar dugun erronka soziala.

Eskola publikoak bere printzipio ideologikoak indartu behar ditu bere desegituratze prozesuari aurre egiteko, eta gaurko gizarteari hobeto erantzuteko. Hezkuntzaren merkantilizazioak aldeak sortu ditu ez sareen artean bakarrik, baita eskola publikoen artean ere.”

 

ANA EIZAGIRRE

“Ekimena oraingoz Ehigen eta Heize elkarteekin sustatuta dago, baina irekiak gaude aldi berean lan egiteko edozeinekin…orain, populazio jaitsierarekin eta finantzaketa mahai gainean jarri dugunean, badago gizarte zati bat kapaz dena ez planteatzeko eztabaida, uste dutelako eztabaidarekin galtzen dutela.”

“Orain euskal hezkuntza sistemak, bere identitatea eta bere herrian kokatuta egon behar den sistemak, erantzun behar dio kohesio sozialari eta ekitateari.”

“Nik nabaritzen dut batzarretan, jendearekin hitz egiten duzunean, koadriletan… jendea aldaketaren alde dagoela.”

Gure hezkuntza eztabaidak kontsumismo aktibistaz elikatzen dira askotan. Gutxitan aurkitzen ditugu hezkuntza eragileen gogoeta lasaiak, sakonak eta irekiak, ez bakarrik beretarren kontsumorako. Ekarpen horietako bat egin berri dute HEIZE eta EHIGE elkarteek “Euskal Eskola Publikoa, gaur, bihar” dokumentuaren bidez. Talde lana izan dela ahaztu gabe, Ana Eizagirreri eta Xabier Mendizabali ekoizpen honen amatasuna eta aitatasuna egotzi ahal zaie inor mindu gabe. Horregatik oraingo abagunea eurekin patxadaz solasteko une egokia iruditu zait. Batzuetan topaketa batera helburu batekin zoaz eta beste fruitu hobe batekin ateratzen zara. Hala gertatu zait Ana eta Xabierrekin izandako elkarrizketa honetan. Dokumentuaren alderdiak aztertu nahi izan nituen, baina azkenean gehiago hitz egin dugu prozesuez eta aktoreez. Uste dut merezi izan duela elkarrizketatuek ni eramaten uztea. Hemen eskaintzen dut elkarrizketa luze hau. Azkeneraino irakurtzen duena ez da damutuko. Sigue leyendo

Nekane Aguirre: “Tenemos normas, pero ¡qué difícil es hacerlas cumplir!”

“La tendencia a la segregación es real. El sistema se define como equitativo. Esa es la intención. Cualquier documento o normativa es muy avanzada. En el decir. Lo que nos falta es en el hacer.”

“Es que hay determinados momentos en que hay una presión. Es el pueblo, son las familias, son los representantes de… El tema es si asumimos el papel de la Administración Educativa como reguladora.”

Aulas concertadas, aulas autorizadas… “Lo sé, Lo sé. Eso no está bien. Hay ahí un pequeño cambalache. Eso es una normativa del año 87, que luego se le ha pretendido dar algún retoque”

“Estamos ante un escenario muy complejo para los próximos 10 años. Yo creo que va a haber que suprimir centros. La Escuela Pública ya lo ha hecho. En la década de los 90 hubo fusiones, integraciones… La red pública sí ha hecho un ejercicio de ajuste. A lo mejor hay que ajustar también las otras redes.”

“El tema de fondo, ¿cuál es?  ¿La titularidad? ¿La financiación?… ¿Vamos a seguir manteniendo unos proyectos que quizá hay que cerrarlos? Una ley… no sé si es la palabra, lo que sí hay que hacer es hablar de todos estos temas. Los acuerdos habidos están bien, me parecen interesantes, pero eso se queda en literatura si no se entra en temas de financiación, de estructura del sistema.”

“Admito que hay una cierta infantilización, pero yo estoy confiada. Yo confío en las nuevas generaciones. Tienen muchas fuentes de información y de acceso al conocimiento. Tenemos otros riesgos y no tenemos certezas, pero yo soy optimista.”


Con algo de antelación a la hora acordada –“he sido educada en la responsabilidad”, me dice con una sonrisa nada más llegar- me está esperando en el punto de encuentro Nekane Aguirre Arregui. Hernaniarra, socióloga de formación, con más de 4 décadas de vida laboral a sus espaldas, de los que, al menos 36, han sido de dedicación completa a la educación vasca. Su rico y variado currículo comprende la docencia de euskera en Erandio, la dirección de dos COP (Deusto y Rentería), la Dirección de Innovación con Oliveri, la Viceconsejería de Educación con Sabin Intxaurraga y Anjeles Iztueta, la dirección de un centro de Formación Profesional (Easo) y la responsabilidad de Planificación de Centros de Gipuzkoa, durante casi una década. Abordo a Nekane con la perspectiva que da un año cumplido desde su jubilación, en el convencimiento de que ha de conservar muchas reflexiones interesantes de su larga hoja de servicios y con la esperanza de que su actual situación le permita una gran libertad de pensamiento. Sigue leyendo